Άποψη: Η σημαντική ειρωνεία στην καταδίκη της SBF

Σημείωση του συντάκτη: Ο Howard Fischer είναι δικηγόρος που ασκεί το επάγγελμα του δικηγορικού γραφείου Moses Singer LLP στη Νέα Υόρκη και πρώην ανώτερος δικαστικός σύμβουλος στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το σχόλιο είναι δικές του. Διαβάστε περισσότερες απόψεις στο CNN.

CNN
—

Εξετάζοντας το δίκαιο της επικείμενης ποινής του ιδρυτή της FTX, Sam Bankman-Fried, ο οποίος αντιμετωπίζει πιθανή πρόταση έως και ενός αιώνα, έρχεται στο μυαλό ένα κλασικό της γαλλικής λογοτεχνίας. Στο αριστούργημα του Βολταίρου το 1759, «Candide», ένας χαρακτήρας δικαιολογεί την εκτέλεση του ναύαρχου John Byng ως αποδιοπομπαίο τράγο για τις αγγλικές στρατιωτικές αποτυχίες με τη φράση «pour inkurajer les autres», ή στα αγγλικά, «να ενθαρρύνεις τους άλλους». Δηλαδή, η εκτέλεση ενός ναύαρχου θα προειδοποιούσε τους άλλους ναύαρχους να μην χάσουν τις μάχες τους.

Ενώ ο Bankman-Fried δεν απειλείται από εκτελεστικό απόσπασμα, αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο μιας ποινής δεκαετιών που θα εξασφαλίσει ότι θα πεθάνει ένας γέρος στη φυλακή. Αν και είναι ίσως λίγο δύσκολο να τον ζωγραφίσουμε ως αποδιοπομπαίο τράγο, όπως ο φτωχός ναύαρχος Byng, είναι δίκαιο να αμφισβητήσουμε την καταλληλότητα μιας πρότασης που δυνητικά θα επισκιάσει αυτή πολλών βίαιων παραβατών. ειδικά από τη στιγμή που εμφανίζεται τώρα (τουλάχιστον σύμφωνα με το καταδικαστικό υπόμνημα υποβλήθηκε από τον σύμβουλο του Bankman-Fried) ότι οι πραγματικές απώλειες στους πελάτες από την απάτη του ενδέχεται να μην είναι σημαντικές.

Γιατί λοιπόν η σοβαρότητα; Το ότι ο Bankman-Fried είναι πιθανό να καταδικαστεί σε μια ποινή σε δεκαετίες πρέπει να θεωρηθεί όχι απλώς ως εκτίμηση της ατομικής του ενοχής, αλλά ως κοινωνική κρίση, ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας επιβολής τυποποιημένων κανόνων εταιρικής διακυβέρνησης και συμπεριφοράς σε έναν πρωτοεμφανιζόμενη βιομηχανία.

Οι υποστηρικτές των κρυπτονομισμάτων έχουν από καιρό αηδιάσει τις προσπάθειες των ρυθμιστικών αρχών να τους εξαναγκάσουν εντός των ορίων του παραδοσιακού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Πολλά έχουν κατηγορήσει την SEC (και άλλες υπηρεσίες επιβολής) ότι προσπαθούν να εξαναγκάσουν νέο κρασί σε παλιά μπουκάλια, είτε αγνοώντας τα βασικά στοιχεία του κρυπτονομίσματος ως εμπόρευμακαι όχι ως ασφάλεια, όπως σημείωσε πρόσφατα η Επίτροπος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Hester Peirce, ή ως απόπειρα εξουδετέρωσης των ανταγωνιστών των παραδοσιακών συμμετεχόντων στη χρηματοδότηση.

Τα τελευταία χρόνια έγιναν προσπάθειες από την SEC να περιορίσει τις ανταλλαγές κρυπτονομισμάτων με υποθέσεις εναντίον τους Binance και Coinbase (μεταξύ άλλων) για φερόμενη λειτουργία ως μη εγγεγραμμένοι έμποροι, διώξεις «ποντάρισμαλειτουργίες, κατά τις οποίες οι επενδυτές εκχωρούν περιουσιακά στοιχεία κρυπτογράφησης σε άλλη οντότητα προκειμένου να τα συγκεντρώσουν ώστε να ανταμειφθούν με νέα διακριτικά για την επικύρωση συναλλαγών με blockchain, αγωγές που ισχυρίζονται νομίσματα είναι τίτλοι, καθώς και υποθέσεις κατά των social media influencers όπως Κιμ Καρντάσιαν και Lindsay Lohan για τη διαφήμιση ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων χωρίς να αποκαλύπτεται η αποζημίωση τους για κάτι τέτοιο.

Αλλά η ειρωνεία μπορεί να είναι ότι αυτή η ρυθμιστική επίθεση – συμπεριλαμβανομένης της μακροχρόνιας φυλάκισης του Bankman-Fried – είναι προς όφελος της βιομηχανίας ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων. Η ευρεία αποδοχή των ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ενσωμάτωσή τους στους παραδοσιακούς νομικούς και ρυθμιστικούς περιορισμούς.

Παρά τις προσπάθειες των πράξεων κρυπτογράφησης να λειτουργήσουν εκτός του παραδοσιακού χρηματοπιστωτικού συστήματος, η ακαθαρσία των ρυθμιστικών αρχών – και η άνεση που παρέχει αυτό στους μέσους χρήστες – μπορεί τελικά να είναι το κλειδί για την επιβίωση και την άνθησή του. Ή, όπως πίστευε ένας άλλος χαρακτήρας στο «Candide», όλα είναι για το καλύτερο στον καλύτερο από όλους τους δυνατούς κόσμους.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη άνοδος του bitcoin τιμέςη οποία ακολούθησε την έγκριση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς bitcoin ETF. Η επιβολή παραδοσιακών κανόνων – ελεγμένα οικονομικά στοιχεία, διαφάνεια προς τις ρυθμιστικές αρχές και ούτω καθεξής – μπορεί να είναι απαραίτητη προτού ένα ευρύ φάσμα χρηστών αποδεχτεί και ανακτήσει την εμπιστοσύνη στα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία.

Έτσι, ο Bankman-Fried είναι πιθανό να κληθεί να λογοδοτήσει όχι μόνο για τα δικά του εγκλήματα, αλλά και για τη γενικευμένη αποτυχία της βιομηχανίας κρυπτονομισμάτων να τηρήσει τους καθιερωμένους κανόνες. Κατά ειρωνικό τρόπο, η φυλάκισή του – εάν οδηγήσει στην αποδοχή των παραδοσιακών κανόνων χρηματοδότησης στον κλάδο των ψηφιακών περιουσιακών στοιχείων, έστω και ανεπιφύλακτα – μπορεί να κάνει περισσότερους ανθρώπους άνετα με την υιοθέτηση κρυπτονομισμάτων.

Ο Bankman-Fried φέρεται να είναι οπαδός του “αποτελεσματικός αλτρουισμός», περιγράφεται ως η πεποίθηση ότι κάποιος πρέπει να ενεργεί έτσι ώστε να μεγιστοποιεί τα κοινωνικά οφέλη για τους άλλους. Ως εκ τούτου, πιθανότατα θα είχε ανεχθεί μια θυσία για το μεγαλύτερο καλό, για να «ενθαρρύνει τους άλλους». Η ισόβια φυλάκισή του μπορεί να είναι η θυσία που χρειάζεται για να δαμάσει τον κρυπτόκοσμο και να τον κάνει πιο εύγευστο για γενική χρήση. Αναρωτιέται κανείς αν εκτιμά την ειρωνεία.